Адна з найважнейшых польскіх крыніц XIX стагоддзя – “Геаграфічны
слоўнік Польскага каралеўства і іншых славянскіх краін” (Т. III. Варшава, 1882; на
польскай мове) сцвярджае, што ў старажытнаславянскія часы Ельск з’яўляўся
цэнтрам тэрыторыі, падуладнай варажскім князям, а патомкі гэтых правіцеляў –
выхадцаў з зямлі прыбалтыйска-палабскіх, ці паморскіх славян называліся “князямі Ельскімі”.
© А. Ф. Рогалеў. Назвы Бацькаўшчыны (тапанімія Беларусі). – 2-е выд. – Гомель: Барк, 2011. – 216 с. (с. 60–64). ISBN 978-985-6763-72-7