Ельск. Гісторыка-тапанімічнае краязнаўства

Адна з найважнейшых польскіх крыніц XIX стагоддзя – “Геаграфічны слоўнік Польскага каралеўства і іншых славянскіх краін” (Т. III. Варшава, 1882; на польскай мове) сцвярджае, што ў старажытнаславянскія часы Ельск з’яўляўся цэнтрам тэрыторыі, падуладнай варажскім князям, а патомкі гэтых правіцеляў – выхадцаў з зямлі прыбалтыйска-палабскіх, ці паморскіх славян называліся “князямі Ельскімі”.

Ельск і наваколі

© А. Ф. Рогалеў. Назвы Бацькаўшчыны (тапанімія Беларусі). – 2-е выд. –  Гомель: Барк, 2011. – 216 с. (с. 60–64). ISBN 978-985-6763-72-7